Anemia

Anemia

Anemia (inaczej zwana niedokrwistością) to powszechnie znana dolegliwość polegająca na niedoborze hemoglobiny -czerwonego barwnika krwi, który zawiera żelazo. Może być ona wywołana także niedoborem erytrocytów – czerwonych ciałek krwi.

Anemia jest dolegliwością złożoną, występującą w różnych formach w zależności od etapu, w którym wystąpi niedobór krwinek. W zależności od tego przyjmuje się różne podziały niedokrwistości. Jeśli więc choroba ta powstanie w wyniku zmniejszenia wytwarzania erytrocytów lub hemoglobiny, określa się ją mianem niedokrwistości niedoborowej, związanej z niedoborem żelaza i witaminy B12. Jeżeli natomiast anemia będzie efektem rozpadu krwinek czerwonych, zaliczy się ją do grupy niedokrwistości hemolitycznych. Trzecia grupa natomiast – określana jako niedokrwistość pokrwotoczna, pojawia się wtedy, gdy czerwone krwinki traci się w znacznej ilości.
Ponadto występują też inne, mniej znane odmiany anemii, takie jak np. niedokrwistość nadbarwliwa, hiperchromiczna lub niedobarwliwa, hipochromiczna.

Anemię można wstępnie zauważyć, obserwując u siebie takie objawy jak bladość skóry i spojówek oka. Przy niedokrwistości spada także sprawność ruchowa, a po każdym wysiłku pojawia się zadyszka. Chory ma ponadto kłopoty z koncentracją, często jest senny, miewa stany podgorączkowe, bóle w okolicy serca, uczucie zimna, a czasem depresję. Przy anemii wywołanej niedoborem żelaza obserwuje się także podwyższoną łamliwość włosów
i paznokci, zajady oraz wysuszenie skóry.

Pewną analizę anemii można mieć jednak tylko posiadając wyniki morfologii – badania krwi. Dają one szczegółową informację o poziomie hemoglobiny i krwinek czerwonych. Aby podjąć odpowiednie leczenie, należy precyzyjnie określić przyczynę niedokrwistości, gdyż, w związku z różnymi jej odmianami, może ono przyjąć odmienne formy.

Jeśli więc lekarz stwierdzi, że powodem wystąpienia anemii jest niedobór żelaza w diecie, przepisuje stosowanie odpowiedniej diety lub spożywanie tabletek, kropel lub
(sporadycznie) zastrzyków, które je zawierają. W takim przypadku zażywa się je zazwyczaj przed śniadaniem, popijając napojem bogatym w witaminę C, ułatwiającym jego przyswajanie. Przyjmując żelazo nie zaleca się, by odbywało się to podczas innych posiłków lub by było ono popijane mlekiem – oba przypadki obniżają skuteczność działania kuracji.

W czasie tego typu leczenia do normy należy pojawianie się czarnych stolców. W przypadku zażywania żelaza w formie kropli lub syropu na zębach możliwe jest wystąpienie także ciemnego nalotu, który likwiduje się płucząc usta po przyjęciu leku.
Przyczyną anemii może być także ( poza niedoborem żelaza) inne schorzenie. W takim wypadku leczenie zaczyna się od usunięcia choroby podstawowej. Np. w przypadku obecności polipa jelita grubego będącego źródłem krwawienia, należy najpierw go usunąć, a dopiero później podjąć leczenie niedokrwistości. Także i w tym przypadku zaleca się zmianę diety na bogatszą w żelazo. Stosuje się również witaminy i preparaty bogate w ten składnik odżywczy.

Mówiąc o profilaktyce anemii należy zwrócić uwagę, że w większości przypadków jest ona następstwem niedoboru żelaza. Tego typu przypadki stanowią około 80% zachorowań. Jeśli więc niedokrwistość pojawia się po stosowaniu niewłaściwej diety, zapobieganie będzie polegało głównie na jej modyfikacji w taki sposób, by dostarczyła ona więcej składników bogatych w żelazo. Należy więc uwzględnić w posiłkach ryby, wędliny, chude mięso oraz wątrobę. Warto także spożywać witaminę C, która istotnie zwiększa wchłanianie tego pierwiastka. Dużą ilość tej witaminy posiada papryka, brokuły, a także owoce cytrusowe i pomidory.